U bent hier

Café De Moespot,  Vollenhove

Café De Moespot

Café De Moespot

De Moespot is een bruin café met bijbehorende inrichting zoals er nog maar weinig bestaan. Het ligt aan de oude Zuiderzeedijk tussen Vollenhove en Blokzijl in een gebied dat vóór de aanleg van de Afsluitdijk uitkeek over zee.

Pleisterplaats

De naam De Moespot staat op de kadastrale kaart van 1832 aangegeven, bij een huis met erf gelegen aan een kruising. Eigenaar is Hendrik Schaart, tapper van beroep. Hij biedt een welkome pleisterplaats voor reizigers tussen Zwolle en Blokzijl, een reis per diligence, paard en wagen, of schip, die dan nog vele uren duurt. De maaltijd wordt boven een vuur gekookt in de ‘moespot’, waaraan de herberg, de weg voor het café en het gelijknamige gehucht hun naam te danken hebben.

Postkoetsen

Omstreeks 1870 wordt hier een nieuwe herberg gebouwd met een ruime stalling voor de postkoetsen. De diligences kunnen door de dubbele baanderdeuren aan de straat naar binnen rijden en er na de pauze aan de andere kant weer uit. Via een doorgeefluik kan de koetsier zijn maal en drank bestellen zonder koets en lading uit het oog te verliezen. De diligence is verdrongen, maar het luikje naar de schuur is er nog altijd, evenals het grootste deel van de inrichting.

Onveranderd

De familie Belt, al 4 generaties eigenaar, laat de trend uit de jaren '50 om alles met hardboard af te timmeren aan zich voorbij gaan. Ze is van mening dat de geschiedenis zich altijd herhaalt, ook wat de smaak van interieurs betreft. De wanden zijn daarom nog altijd afgewerkt met een gehoute lambrisering. Ook de vrijstaande tapkast met verchroomde tap is zo afgewerkt. Eromheen staan traditionele houten tafels en stoelen. 
De planken van de buffetkast achter de tap buigen vervaarlijk door onder het gewicht van de flessen sterke drank. Ook staan er de tinnen maatbekers die vele malen geijkt zijn en een verzameling van flesjes met oude proefmonsters van allerlei dranken. 
Naast de buffetkast bevindt zich een kapstok met een wandkleed erachter. Verder hangen de muren vol parafernalia, opgezette dieren en foto’s die getuigen van de jarenlange geschiedenis van het café. De ijzeren kachel is niet de originele waarboven de moespot heeft geprutteld, maar hoort wel bij het historische interieur.

Hoger gezelschap

In de aangrenzende, verhoogde gelagkamer kwamen in vroeger tijden notarissen samen om de veiling van onroerend goed voor te zitten. De open schuifdeuren bieden een blik op het chiquere meubilair in deze kamer, de beschilderde houten schouw, een schommelstoel, een houten schrijftafeltje en een tv. Conform de in 1967 ingevoerde drank- en horecawet is het café aan de achterzijde uitgebreid en zijn er sindsdien gescheiden toiletten voor mannen en vrouwen. Ook de asbakken zijn door wetgeving van de tafels verdwenen.
Van de gewone man om de hoek tot de burgemeester en wethouders en de gedeputeerden van de provincie, allemaal nemen ze wel eens plaats aan de stamtafel en ook fiets- en wandeltoeristen strijken er graag neer.

4de generatie

Reinier Belt is inmiddels de 4de generatie caféhouder. De eigenaar is er trots op: ‘Ik heb hier meer mensen ontmoet en gesproken dan bij menig andere baan die ik met mijn mulodiploma had kunnen krijgen’. En zijn vader heeft gelijk gekregen: praktisch alle gasten zijn gecharmeerd van dit karakteristieke, letterlijk ‘bruine’ café. Het is een verrassend authentiek café-interieur, waaraan in de loop van ruim een eeuw nauwelijks iets is veranderd. De decennialange continuïteit van de horecafunctie uit zich in de samenhang tussen roerende en onroerende interieurelementen en zij vormen een bijzonder interieurensemble.

Meer informatie

Bronnen

Tekst: Mascha van Damme

Foto’s: Wouter van der Sar

Reacties