U bent hier

Kasteel Middachten, De Steeg

Kasteel Middachten

Kasteel Middachten

Tussen IJssel en Veluwezoom verheft zich uit de slotgracht het voorname kasteel Middachten. Je proeft hier de ambiance van een hoveling uit de kringen van stadhouder prins Willem III, die ook koning van Engeland was. 

Ruim 8 eeuwen

Huis, bijgebouwen en park ontlenen hun bestaan aan een uitgestrekt landgoed met een geschiedenis van meer dan acht eeuwen. Het huis, gesticht in 1354, ondergaat in de jaren 1695-1698 een verbouwing in de stijl van het Hollands classicisme. Ursula Philippota van Raesfelt brengt het huis in, en haar man Godard van Reede Ginkel geeft opdracht tot de ingrijpende renovatie. Het verblijf, dat door de stadhouderlijk bouwmeester Jacob Roman en de Amsterdamse architect Steven Vennecool is ontworpen, moet de hoogste militair van de Nederlanden en Engeland waardig zijn. Uniek is het ovale centrale trappenhuis met rijk gestuukte koepel. 

Nagenoeg ongewijzigd

De indeling van het huis blijft daarna nagenoeg ongewijzigd. Dat geldt ook voor de wandafwerking van de meeste vertrekken; alleen de kleurstelling wordt donkerder. Een deel van de inventaris is sinds vele generaties in huis aanwezig. Hiervan getuigt ook een aquarel van de grote zaal rond 1820. Herkenbaar zijn de familieportretten en enkele oudere meubels. Een ander deel van de inventaris is in de tweede helft van de negentiende en begin twintigste eeuw aangeschaft. 

Modernisering

De huidige inrichting met schilderijen, stoffering, meubilering, een over het huis verspreide bibliotheek, huisraad en linnengoed, ademt de sfeer van de bewoning van omstreeks 1900. Tussen 1899 en 1904 moderniseert Willem Carel van Aldenburg Bentinck het huis en krijgt het voorzieningen als elektriciteit, centrale verwarming, stromend water en sanitair. Naar de smaak van de tijd richt het echtpaar het huis in met antieke en historiserende meubelen die het verwerft in diverse landen in Europa. Voor Nederland is zo’n compleet door de familie ingericht huis een zeldzaamheid. 

In de familie

Bijzonder is dat huis en heerlijkheid zonder onderbreking vererfd zijn. De familie gebruikt huis en inboedel tot op de dag vandaag  voor logeerpartijen en meer formele ontvangsten. Damast en linnengoed komen dan uit de kasten voor het opmaken van bedden en tafelschikkingen. De tafels worden gedekt met een overdaad aan porselein, glaswerk, zilver- en soms tingoed, dat grotendeels in het souterrain bewaard wordt. Deze gebruikscollectie is sinds mensenheugenis in het huis aanwezig en geeft de ontvangsten extra luister. 
Wat Middachten ook uniek maakt, is dat de bedienden bij formele gelegenheden Engelse livreien (kostuums) dragen uit het eind van de negentiende eeuw in de kleuren van de Van Aldenburg Bentincks: blauw, zilver en wit. 

Levende traditie

Het levend houden van deze ontvangsten, met alle zorg en aandacht die hierbij komt kijken, draagt niet alleen bij tot materieel behoud op locatie, maar ook tot instandhouding van het immateriële erfgoed van adellijke tradities die onlosmakelijk met zo’n huis verbonden zijn.  Dit geldt ook voor het behoud van de tradities van het rijden met paarden en koetsen en het stalgebouw met rijtuigen, livreien en de geheel intacte tuigenkamer. 

Eenheid bewaard

Het is de verdienste van Isabelle Adrienne gravin zu Ortenburg, de moeder van de huidige eigenaar, die het gebruik van het huis weer oppakte. In 1986 richtte zij de Stichting Kasteel Middachten op om het kasteel en de inboedel als eenheid aan de volgende generaties over te dragen. Deze stichting draagt de zorg voor de kwetsbare inboedel. 

Meer informatie

Bronnen

  • Hoekstra, T.J. (Red.) (2002)., Middachten. Huis en heerlijkheid. Utrecht:  Matrijs
  • Mertens, O.W.C. (2015). Te gast op Middachten. Zwolle: Wbooks  

Tekst: Richard Harmanni
Foto's: Serge Technau

Reacties